3. Osteopathische behandeling

Gedurende de behandeling laat de therapeut zich leiden door het “osteopathisch denken”. In vele gevallen zal de behandeling zich niet beperken tot het behandelen van de regio met de klachten, doch de osteopaat zal eveneens de onderliggende oorzaken proberen op te lossen,waar ook in het lichaam gelegen.
 
Een osteopathische behandeling is zuiver manueel en is gericht op het onverstoord herstellen van de mobiliteit van de lichaamsstructuren. De osteopaat gebruikt hiervoor een breed gamma van specifieke technieken welke op maat kunnen gebruikt worden naargelang de toestand van de patiënt. Het doel van de behandeling is steeds het herstellen van de zelfgenezende kracht van het menselijk lichaam. Dit gebeurt door het opheffen van blokkades en spanningen, waardoor bezenuwing en bloedvoorziening genormaliseerd worden.
 
De behandeling is een impuls of een aanzetten van het genezingsproces. Het lichaam zal dit proces verder zetten, zolang alle structuren zich in een toestand van evenwicht bevinden. Gedurende dit herstelproces zal de osteopaat het lichaam gerust laten (hangt af van de aard en de chroniciteit van het letsel), om het de tijd te geven zich aan te passen en door zelf-regularisatie een nieuw evenwicht te zoeken. Nadien wordt er een evaluatie gemaakt en een verdere behandeling toegepast.“Find it, fix it, leave it alone” (A.T. Still)
 
Het aantal behandelingen is verschillend naargelang men te maken heeft met chronische letsels (vragen doorgaans een langere behandelingsperiode), of met acute problemen. In sommige gevallen worden tevens ondersteunende oefeningen of aanpassing van de levensgewoontes aangeraden.